HÜSEYİN DİYOR

Bu gün ben bir yerden geçtim

Eller Hüseyin, Hüseyin diyor

Doldurdular bade içtim

Diller Hüseyin, Hüseyin diyor

Eller açılmış Sema’ya

Bakarlar nurlu sima’ya

Tevessül Zehra ana’ya

Kullar Hüseyin, Hüseyin diyor

Baktım gördüm gül bahçesi

Hayran ediyor herkesi

Kokladım çektim nefesi

Güller Hüseyin, Hüseyin diyor

Kan kırmızı güle bakın

Yağmur yağdığında sakın

Sallamayın siz bırakın

Dallar Hüseyin, Hüseyin diyor

Arıya ilham edildi

Topladığı, çiçek gül’dü

Nahl suresi ona geldi

Ballar Hüseyin, Hüseyin diyor

Esen rüzgâr yüzün okşar

Bu işte bir güzellik var

Durmadan ediyor tekrar

Yeller Hüseyin, Hüseyin diyor

Aşkı nerden aldın öyle

Aşkına yandır kül eyle

Kor ateşte bilsin söyle

Küller Hüseyin, Hüseyin diyor

Yeşeren tüm ağaçları

Tane, tane yağan kar’ı

İnceledim zamanları

Yıllar Hüseyin, Hüseyin diyor

Medine’den çıktı yola

Nerde verdi ise mola

Bastığı yer geldi dile

Yollar Hüseyin, Hüseyin diyor

Çevirdiler etrafını

İstediler pak canını

Dökerken masum kanını

Kollar Hüseyin, Hüseyin diyor

Fırat’a akan gözyaşı

Sürüklüyor koca taşı

Böyle görülmedi eşi

Seller Hüseyin, Hüseyin diyor

Dua’ya açılan eller

Hakkı zikrederken diller

Kerbela’da şahit kullar

Çöller Hüseyin, Hüseyin diyor

                    Mehmet DEMİRER

                        (09.Sefer.1431)