ŞAHİTLER KERBELA’SI

ŞAHİTLER KERBELA’SI

Gazıriyye, Neyneva, meşhur adı Kerbela                                 

İblis’in hileleri, bilinmeli evvela

Aşura günü için toplanmıştı her bela

Hakkı hâkim kılmaya çıktı Hüseyin yola

            Çadırları kurunca, topladı kafileyi

            Düşmanların tavrından, anlamıştı hileyi

            Dostlarım! Serbestsiniz, fesh ettim sözleşmeyi

            Geri dönecekseniz, fırsat bilin geceyi

Dönmek için gelmedik, kararlıyız hepimiz

Sana dokunamazlar, ölmedik bizler henüz

Hangi yüzle gideriz? Fatıma’ya ne deriz?

Alnımız ak gidelim, müsaadeni isteriz

            Kanlarıyla yazdılar, mesajını Kur’an’ın

            Tarihte örneği yok yetmiş iki yarenin

            Böylesi görülmemiş, Allah’a can verenin

            Yolundaydı her biri, Kâbe’de put kıranın

Saltanatın ordusu, sultanların adına

Kasım’ı öldürenler, ermesin muradına

Ekber’i görenlerin Resul düşer yâdına

Böyle şey yapılır mı Peygamber evladına?

            Su deyince çocuklar, Abbas Fırat’a koştu

            Kollarını kestiler, atından yere düştü

            Oklanmıştı, Abbas’ın su kırbaları boştu

            Bu zulmün müsebbibi Yezit denen sarhoştu

Ali Esğer kundakta kime diyet ödüyor?

Ümm-ü Külsüm, Sakine, Zeynep ile gidiyor

İmam Zeynel Abidin Şam’da lanet ediyor

Ehlibeyt esir olmuş gören, duyan ne diyor?

            Kılıçlar size karşı, gönülleri seninle

            Ceddine benziyorsun, hem de birçok yönünle

            Düşmanların el çekmez, uğraşırlar dininle

            Onların sorunları Muhammedü’l-Emin’le

Sureti insan ama hayvan gibi yaşardı

Ciğer yiyen kadının kan ağzından taşardı

Ona layık olmayı ancak Yezit başardı

Yezidin yaptığına, Nemrut bile şaşardı

            Firavun onaylamaz görse bu zulümleri

            Bunlara insan diyen, var ise çıksın biri

            Zilletle yaşamanın İslam’da yoktu yeri

            Vedalaştı Hüseyin, gidiyor gelmez geri

Hazreti Yahya gibi başın göklerde senin

Hasıra sarılmıştı o mutahhar bedenin

Cibril ile gelmişti, Peygambere haberin

Hüseyin yenilmedi, Fecr’e yemin ederim

            Terk-i mâsivâya ram, maşukuna pür heves

            Büyük kurban Hüseyin, bunu bilmeli herkes

            Hakkı haykırıyordu mızrak başında bir ses

            Kevser için verildi Kerbela’da son nefes

Ehlibeyt’i sevmeyen, mümin olamaz, mümin

Sevmemek için sanki yemin etmişler, yemin

Ubeydullah bin Ziyad kimin evladı, kimin?

Dini yok eder bunlar, zemin bulsalar, zemin

Yoksa okunacaktı, İslam’ın fatihası

Semada yankılandı Peygamber’in nidası

Geçmişten geleceğe hakla-batıl davası

Hakkın galip geldiği şahitler Kerbela’sı

(01.Z.HİCCE–01.MUHARREM.1431)

                            Mehmet DEMİRER