|
HÜSEYİN DİYOR Bu gün ben bir yerden geçtim Eller Hüseyin, Hüseyin diyor Doldurdular bade içtim Diller Hüseyin, Hüseyin diyor Eller açılmış Sema’ya Bakarlar nurlu sima’ya Tevessül Zehra ana’ya Kullar Hüseyin, Hüseyin diyor Baktım gördüm gül bahçesi Hayran ediyor herkesi Kokladım çektim nefesi Güller Hüseyin, Hüseyin diyor Kan kırmızı güle bakın Yağmur yağdığında sakın Sallamayın siz bırakın Dallar Hüseyin, Hüseyin diyor Arıya ilham edildi Topladığı, çiçek gül’dü Nahl suresi ona geldi Ballar Hüseyin, Hüseyin diyor Esen rüzgâr yüzün okşar Bu işte bir güzellik var Durmadan ediyor tekrar Yeller Hüseyin, Hüseyin diyor Aşkı nerden aldın öyle Aşkına yandır kül eyle Kor ateşte bilsin söyle Küller Hüseyin, Hüseyin diyor Yeşeren tüm ağaçları Tane, tane yağan kar’ı İnceledim zamanları Yıllar Hüseyin, Hüseyin diyor Medine’den çıktı yola Nerde verdi ise mola Bastığı yer geldi dile Yollar Hüseyin, Hüseyin diyor Çevirdiler etrafını İstediler pak canını Dökerken masum kanını Kollar Hüseyin, Hüseyin diyor Fırat’a akan gözyaşı Sürüklüyor koca taşı Böyle görülmedi eşi Seller Hüseyin, Hüseyin diyor Dua’ya açılan eller Hakkı zikrederken diller Kerbela’da şahit kullar Çöller Hüseyin, Hüseyin diyor Mehmet DEMİRER (09.Sefer.1431) |