|
AŞK İLE MİRAC’A VARDI HABİBİN Bir nurdan yarattın “Nurun âlâ Nur” On sekiz bin âlem eyledi zuhur Perdeler açıldı görüldü zahir Aşk ile miraca vardı Habibin O özel gününde özel misafir İcabet eyledi güzel misafir İzin isteyince sen dedin gel gir Aşk ile miraca vardı Habibin Hiç duymadım başka yoktur örneği Sırrına erişti gördü gerçeği Neylesin kuruyan gülü, çiçeği Aşk ile miraca vardı Habibin Merhale merhale geçti yolları Ziyaret ederek masum kulları Ümmetim diyerek açtı kolları Aşk ile miraca vardı Habibin Emrine amade hazırdı Burak Sidret-ül münteha Cibril’e durak Âşık’a Maşuk’tan başka ne gerek Aşk ile miraca vardı Habibin Vasıtasız ilham ettin özüne Neler verilmez ki, bir tek sözüne Perdeleri çekme diye yüzüne Aşk ile miraca vardı Habibin Namazı bizlere ettin hediye Miracın tadını tatsınlar diye Davet etti beni Yâr diye diye Aşk ile miraca vardı Habibin Âşık Mehmet fazla girmez derine Ruh ve beden yükselirken yârine Ali’yi koyarak kendi yerine Aşk ile miraca vardı Habibin Mehmet DEMİRER (11.R.evvel 1431) |
